“Een onbeschrijfelijk enthousiasme dat de vergaderzaal in vlam zette, een gejuich dat als een stormzee opgolfde en langs de wanden rolde als ziedende schuimgolven van geestdrift, die over je heen daverde als een ontzetting, die je in trilling zette, als een elektrische stroom, die je dol maakte, die je mee deed brullen, dat was de dronken vreugde bij de geboorte van de ‘Unitas Studiosorum’, de nieuwe studentenvereniging, die alle studenten, geen enkele uitgezonderd, omvatten wil.” (21 november 1911)
Zo was er voor de derde maal een algemene studentenvereniging opgericht die een alternatief zocht voor het Utrechts Studenten Corps. Deze derde poging zou een blijvend succes blijken. Unitas Studiosorum Rheno-Traiectina kon niet meer genegeerd worden. Het streven was duidelijk: een algemene, voor iedereen toegankelijke vereniging met een novitiaat op voet van gelijkheid en een lidmaatschap ter ontplooiing, ontspanning en ontwikkeling van de leden. Unitas telde aanvankelijk 286 leden, waaronder vijftien vrouwelijke studenten. Twee jaar later was het ledenaantal tot 450 toegenomen. In Utrecht studeerden op dat moment in totaal 1200 mensen.
Geciteerd uit “Drank en Gezang” – G.J.P.E. Boeijen
Nu alweer bijna honderd jaar later, heeft Unitas bewezen een stevige basis te hebben gelegd om zich een volwaardige studentenvereniging te noemen in Utrecht, de stad die inmiddels uitgegroeid is tot een van de grootste studentensteden van Nederland. In de afgelopen honderd jaar hebben een hoop problemen de revue gepasseerd. De Tweede Wereldoorlog bleek voor alle studentenverenigingen een bedreiging voor het voortbestaan. De leden van Unitas zijn destijds door de jeugdstorm uit het pand gezet, waarna het nauwelijks nog herkenbaar was. Toch is er nog veel bewaard gebleven van de afgelopen honderd jaar: niet alleen de Senaatszaal die nog volledig in vooroorlogse staat is, maar vooral veel tradities zijn overeind gebleven, ondanks dat er ook veel vernieuwd is. Menig maal waagt een oud-lid zich nog eens binnen de muren van Symposion op het Lucasbolwerk om weer de sfeer van het studentenleven te proeven. Niet zelden wordt er dan met een weemoedig gebrom of een dikke grijns geantwoord dat er ook niks veranderd is in al die tijd en al gauw komen de verhalen van ‘in mijn tijd’.
De Centenniumcommissie van Unitas S.R. heeft hard gewerkt om in januari 2011 een geslaagde aftrap voor een jaar lang Eeuwfeest neer te zetten, waarbij niet alleen leden en oud-leden welkom zijn en de trots mogen voelen dat het een unicum is zo een feest te mogen meemaken. Ook Utrecht, met haar inwoners, heeft in die honderd jaar mede de geschiedenis van Unitas bepaald en wordt daarom ook in het zonnetje gezet. Kortom, een feest waarover honderd jaar minstens zo enthousiast geschreven zal worden en u voor geen goud had willen missen. Tot in 2011, wanneer niemand onopgemerkt zal blijven dat een van de belangrijkste verenigingen van Utrecht ‘een eeuwtje’ ouder is geworden.
Eeuwfeest

